Згодом, у 2008 році Сюзанна Веґа написала фантастичне есе про створення цієї пісні.
Tom's Diner | Каварня |
|---|---|
˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ I am sitting in the morning At the diner on the corner I am waiting at the counter For the man to pour the coffee And he fills it only halfway And before I even argue He is looking out the window At somebody coming in ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ "It is always nice to see you" Says the man behind the counter To the woman who has come in She is shaking her umbrella And I look the other way As they are kissing their hellos and I'm pretending not to see them And instead I pour the milk ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ I open up the paper There’s a story of an actor Who had died while he was drinking It was no one I had heard of And I'm turning to the horoscope And looking for the funnies When I'm feeling someone watching me And so I raise my head ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ There's a woman on the outside Looking inside, does she see me? No, she does not really see me ‘Cause she sees her own reflection And I'm trying not to notice That she's hitching up her skirt and While she's straightening her stockings Her hair has gotten wet ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Oh, this rain, it will continue Through the morning as I'm listening To the bells of the cathedral I am thinking of your voice And of the midnight picnic once upon a time Before the rain began... And I finish up my coffee And it's time to catch the train) ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da Da-da-da-da, da-da-daa-da ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ | ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Я сиджу в застиглій позі У каварні, що на розі, — İ чекаю за шинквасом, Як бариста цідить дозу. Ставить лиш півчашки кави. Перш ніж слово я сказала, Дивиться повз мéне він вже, Як заходить хтось новий… ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ «Зáвжди бачити вас радий», — Каже хлопець з-за шинквасу Жінці, щойно лиш зайшла та, Струшуючи парасолю. Я ж дивлюся у вікно, Допоки лестощі лунають, Вдаючи, що це не знаю, Та й до кави ллю вершки. ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Читаю вже газету, — Про актора, що помер був Через алко-зловживання. Не знайомий, як за фото. Тож я глянула свій гороскоп İ з гумором сторінку. Як вловила ж, що хтось стежить, — я Свій погляд підвела. ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Ззовні жінка заглядає. Мене знає? İ чи бачить? Вжеж, вона менé не бачить, Бож знадвору скло дзеркальне. Намагаюсь не зважати, Як вона підтягла плахту, Щоб панчохам раду дати, — Спітніла вся аж геть. ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Ох, цей дощ. Йде безупинно Ще від ранку, як вловила Я крізь сон в церквах дзвоніння… А думки лиш про твій торс, Та про пікнік посеред ночі геть давно, Перш ніж цей дощ пішов… Швидко каву допиваю İ на поїзд мчу бігом. ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де Те-те-те-де, те-те-тее-де ˗ˏˋ☕ˎˊ˗ |
(1981 or 1982) Suzanne Vega | (05 серпня 2026 р.) Олександр Пузиренко |
